งานเข้าอย่างจัง เมื่อบิ๊กบอสสั่งงานด่วนปานสายฟ้าแลบ ให้ถ่ายวิดีโออาหาร “มุมท็อป” ส่งเย็นนี้ ซีนนี้บอกเลยว่าช็อกตาตั้ง ร้องห๊าาาาหนักมาก อาการลนลานมาเต็มเหมือนฟ้าผ่าลงกลางออฟฟิศ
ถึงเวลาตั้งปาร์ตี้เฉพาะกิจสู้ตาย ยูจังกับปอนด์ประกาศกร้าวว่างานนี้เราต้องรอด ลูกพี่สั่งลุยปุ๊บ ลูกน้องก็พร้อมบวกทันที แต่เดี๋ยวนะ… อาวุธลับที่เตรียมมาคือ “เทปกาว” ม้วนเบ้อเริ่มเนี่ยนะ ทรงไม่ดีตั้งแต่ต้นเลยวุ้ย
โป๊ะแตกเข้าให้ ความจริงมันโหดร้ายเพราะขาตั้งธรรมดามันถ่ายมุมท็อปไม่ได้โว้ย ปอนด์ถึงกับแขนสั่นพั่บๆ บ่นแขนจะหลุดแล้วเพราะต้องยกยืดสุดแขน ส่วนเจ๊ยูจังก็ไม่สนสี่สนแปด สั่งจี้ให้เขย่งอีกๆ สภาพพพพ จะรอดมั้ยเนี่ย
พังแบบไม่มีชิ้นดี ผลจากการงัดวิชาประยุกต์ใช้เทปกาวกับไม้กวาดทำขาตั้งกล้อง สุดท้ายจบที่ความวินาศสันตะโร ขาตั้งล้มโครม โทรศัพท์ร่วงหล่นพื้นจนยูจังร้องไห้แหกปาก “ม่ายยยย โทรศัพท์ช้านนน” บอกแล้วว่าอย่าหาทำ
สมรภูมิเดือดกลางกองถ่าย หลังจากพังไม่เป็นท่า ยูจังก็วีนแตกเกรี้ยวกราด สั่งให้ปอนด์ไปหาขาตั้งที่ถ่ายมุมท็อปได้จริงๆ มาเดี๋ยวนี้ ส่วนปอนด์ก็ได้แต่โอดครวญหน้าเสียว่ามันมีแค่นี้ จังหวะนี้ตีกันยับแบบไม่มีใครยอมใคร
พีคตรงนี้แหละ ในขณะที่สองคนนั้นตีกันจนฉากหลังลุกเป็นไฟ เจ๊แว่น HR ผู้คุมกฎแห่งออฟฟิศกลับนั่งดูดกาแฟชิลๆ แบบหน้าตาย พร้อมคิดในใจว่า “หนวกหูจริง ทำไมไม่ใช้ไอ้นั่นซะล่ะ” คนดูรู้ว่าเจ๊มีของ แต่คนในเรื่องยังไม่รู้
ความพยายามครั้งที่เท่าไหร่ กับไม้เซลฟี่ยาวจุใจที่ปอนด์เคลมว่าคอแข็งแน่นอน… แต่แข็งบ้าอะไรล่ะ! น้ำหนักมือถือทำเอาไม้ค่อยๆ โค้งงอจนคอพับทิ่มลงไปแช่ในชามราเมนร้อนๆ ต่อหน้าต่อตา จบแบบตัวละครไปไม่เป็น ช็อกซีนีม่ากันไปเลย
สายสืบ HR ถึงกับกุมขมับและยืนกอดอกถอนหายใจแรงมาก ยืนมองสองตัวป่วนที่กำลังเก็บกวาดซากความพังพินาศอยู่ข้างหลัง เจ๊แกคงคิดแล้วแหละว่าขืนปล่อยสองคนนี้ไว้ มีหวังออฟฟิศได้พังราบเป็นหน้ากลองแน่ๆ อาการระอาออกทางสีหน้าสุดๆ
และแล้วไอเทมเทพก็จุติ เจ๊แว่น HR สวมบทฮีโร่ ขยับแว่นหนึ่งทีแล้วควักไม้ตายลับออกมาโชว์แสงวิ๊งๆ พร้อมตอกหน้าเบาๆ ว่า “เลิกวุ่นวายแล้วใช้เจ้านี่ซะพวกมือใหม่” ทำเอายูจังกับปอนด์ถึงกับตาโตอ้าปากค้าง รอดตายแล้วโว้ยยย
จบปิ๊งแบบสวยงาม ด้วยไอเทมใหม่ที่หมุนลื่น 360 องศา ปรับก้มเงยถ่ายมุมท็อปได้แบบชิลๆ ยูจังกลับมาโพสท่าสั่งการอย่างมั่นใจ ได้งานส่งบิ๊กบอสแบบเนียนๆ สรุปคือเกือบตุยเพราะเทปกาว แต่มาฟื้นชีพได้เพราะของเทพแท้ๆ
น้ำตาแทบไหล ในที่สุดก็เจอ “มุมท็อปที่พระเจ้าประทาน” ยูจังกับปอนด์ถึงกับน้ำตาแตกด้วยความซาบซึ้ง เพราะภาพในจอมันสวยเป๊ะ นิ่งกริ๊บ ยอดวิวหลักล้านต้องมาแล้ว! งานนี้ต้องกราบขาตั้งกล้องที่ปรับมุมก้มได้ตั้ง 270 องศา แถมรับน้ำหนักเป๊ะจนขาไม่ลอย รอดตายแล้วพวกเรา
ฉลองชัยชนะระดับชาติ ปั่นงานเสร็จปุ๊บ บอสก็ส่งสติ๊กเกอร์ ‘ผ่าน’ ตัวเบ้อเริ่มมาให้ปั๊บ ยูจังกับปอนด์กระโดดตัวลอยดีใจขั้นสุด แหกปากลั่นออฟฟิศว่า “เรารอดตายแล้ววว” ปิดจ๊อบได้ฟุตเทจสวยหรูภายใน 5 นาที งานเป๊ะบอสปลื้ม จบสวยงามสุดๆ
นึกว่าจะจบสวย… ซะที่ไหนล่ะ จังหวะกำลังฉลองเพลินๆ เจ๊ HR ตัวตึงดันสะดุดสายไฟล้มหน้าคะมำ พร้อมสาดเครื่องดื่มสีเขียวแก้วเบ้อเริ่มเข้าใส่ยูจังเต็มๆ ซ่าาาา!! ปากก็ร้องขอโทษแต่น้ำพุ่งใส่เขาไปแล้ว ความวุ่นวายระดับร้อยเปอร์เซ็นต์กลับมาเยือนอีกครั้ง พังแบบไม่มีชิ้นดี
นี่แหละคนสู้ชีวิตแต่ชีวิตสู้กลับ ยูจังนั่งแหมะกับพื้นในสภาพน้ำสีเขียวอาบชุ่มทั้งตัว ขอบตาดำปี๋หน้าตาปลาตายสุดๆ ส่วนเจ๊ HR ได้แต่ถือผ้าเช็ดตัวหน้าเจื่อนอยู่ข้างหลัง แต่ถึงสภาพจะยับเยินแค่ไหน ยูจังก็ยังสปิริตแรง ยกขาตั้งกล้องขึ้นมาขายของพร้อมบ่นอาฆาต “ฝากไว้ก่อนเถอะ HR! (แต่ของเค้าดีจริงไปตำกันนะ!)” ยอมใจความโป๊ะนี้จริงๆ
ภาพช้าจังหวะนรกชวนช็อก ซูมดูช็อต “ก้าวพลาด… อนาคตเปลี่ยน” เจ๊ HR กะจะเดินมาพูดหล่อๆ ว่า “ดีใจด้วยนะคะ-” แต่เท้าดันสะดุดดังกึก ล้มหงายเงิบกลางอากาศ เอกสารปลิวว่อน แถมน้ำในแก้วก็พุ่งปรี๊ดเตรียมสาดใส่ชาวบ้าน ทรงไม่ดีตั้งแต่ก้าวขา จบแบบตัวละครไปไม่เป็นของจริง
